پ.ن :دهه ی اول زندگیت خیلی زود میگذره بدون اینکه چیزی ازش بفهمی و اگه  شانس بیاری شاید بهت خوش میگذره .... دهه ی دوم زندگیت فکر می کنی داری یه چیزی از  زندگی می فهمی ولی درواقع همچنان نمی فهمی زندگی یعنی چی.... دهه ی سوم زندگی که حالا این دید رو داری که استدلال کنی زندگی یعنی چی با چیزی آشنا می شی به  نام ع..ش..ق... و سرگرم میشی و البته گاهی سرخورده... دهه ی چهارم زندگی  به احتمال قوی بچه دار میشی و می فهمی مامان و بابا یعنی چی ... دهه ی پنجم زندگی به دنبال زندگی بهتر می دوی .... دهه ی ششم زندگی  بازنشسته میشی و مریضیا شروع میشه ...  دهه ی هفتم زندگی هم اگه شانس بیاری و زنده بمونی ،بازم  احتمالش ضعیفه نوه ات رو ببینی چون تا اون موقع  دیگه هیچ کس بچه ای به دنیا نمیاره ! اگه معجزه ای صورت بده  و همچنان زنده بمونی دهه ی هشتم زندگیت یا توی سالمندانه یا روی تخت بیمارستان.... و تمام. خلاصه اینکه اینکه آخرش هم نمی فهمی زندگی یعنی چی؟ خاله بازی می کنی و می میری... همه ی اینا در صورتیه که این وسطا جنگ نشه تو شهید نشی ... یه وقت بهت خیلی خوش نگذره و ذوق مرگ نشی .... دق مرگ نشی ... دچار امراض عجیب نشی و خلاصه زنده بمونی !

حرف زیاد دارم ، وقت ندارم ....